اراک فردا

پس از زمينه‌چيني‌ها و فضاسازي‌هاي فراوان <طرح تحول اقتصادي> دولت نهم اعلا‌م شد. گرچه به دليل نامشخص بودن ابعاد موضوع و فقدان ساز و كار و روش عمليات و اجراي آن، اطلا‌ق <طرح> بر آن نارسا و نادرست بوده و هنوز در حد و قواره يك ايده باقي مانده است ولي نگاهي گذرا به آنچه پيرامون آن به صورت گسيخته و پراكنده آمده است از ساده‌انگاري، سطحي‌نگري، جزم‌انديشي، سردرگمي و شتاب‌زدگي در طرح موصوف و تكرار چگونگي سياست‌ها و تصميم‌هاي دولت نهم حكايت دارد، با اين تفاوت كه به مقياس بزرگي و شعاع اثرگذاري آن اين بار بي‌اعتنايي به ملا‌حظات و عوارض و عواقب دقيق و همه‌جانبه آن، هم هزينه‌ها و لطمات سنگين‌تري بر پيكره اقتصاد ايران تحميل خواهد كرد، هم فرصت طلا‌يي اصلا‌ح‌عالمانه ساختار رانتير، فسادخيز و ضدرشد كشور را دريغ خواهد كرد و هم ممكن است خطر فروپاشي اجتماعي را به جد دامن زند.

آفتاب- امید‌ایران مهر: او را تئوریسین اقتصادی مجلس هفتم می‌خواندند. اقتصاددانی که از رقابت پرهیزی ندارد؛ طرفه آن‌که دوبار در برابر دو رییس جمهور برای کسب جایگاهشان صف آرایی کرده و البته هربار مقامی ‌بهتر از دومی ‌نیافته است. سه سال پیش نیز او بار دیگر برای رقابت دورخیز کرد و اما آن هنگام که در وحدت بخشیدن به جریان اصولگرا ناکام ماند، داوطلبانه و آنچنان که خود گفت به هدف «تسهیل روند اجماع همفکرانش بر کاندیدایی واحد» عطای شرکت در انتخابات ریاست جمهوری را به لقایش بخشید تا حسین صفارهرندی وزیر ارشاد دولت نهم و سردبیر آن روزهای کیهان در یادداشتی با عنوان «اصولگرا، مثل توکلی» بنویسد: «توکلی از صحنه انتخابات کنار رفت، در حالی که به باور بسیاری او از زمره معدود کسانی است که برای مسوولیتی که داوطلب بر دوش کشیدنش شده بود، فکر منظم، اطلاعات طبقه بندی شده و برنامه منسجمی‌داشت. این‌گونه بود که «بنیادگذار سنت اصولگرایی» که هر کنشی از سوی وی «سنجه» و «معیاری» تازه به‌این تفکر سیاسی می‌افزود رقابت را وانهاد، سنگرش در مرکز پژوهش‌های مجلس را حفظ کرد تا تنها چندماه بعد به واسطه‌ گزارش‌هایش که همگی حاکی از سوء مدیریت دولت نهم در عرصه اقتصاد بودند، از سوی حامیان همان دولتی که حالا صفارهرندی وزیرش شده بود، به بهانه گیری و سیاه‌نمایی متهم شود. 

هرگز نمي توان انتظار داشت مردم به فرهنگي احترام بگذارند كه آن را با خود بيگانه مي دانند و تا زماني كه فرهنگ خود را خوب نشناسيم و چيزي براي عرصه نداشته باشيم بايد همواره به تقليد كوركورانه و غيرفسلفي از فرهنگ هاي مختلف روي بياوريم اگر در كشور ما فضاي بيروني و چيدمان دروني شهرها مطابق با ويژگي هاي فرهنگي هر منطقه ايجاد گردد و نمايان گر فرهنگ بومي آن ديار باشد صددرصد مي تواند اميد، شادابي و نشاط را به شهرمان ببخشدمتاسفانه در شهر اراك، برخورد غير معقول و غير حرفه اي با كارشناسان امر طراحي شهري و تقليد كوركورانه از طرحهاي مورد استفاده در شهرهاي گوناگون بدون در نظر گرفن عواقب هولناك آن، وضعيت را بدين جا كشانده كه در وسط بلوارهاي اين شهر از درختچه هاي مصنوعي كاكتوس استفاده مي شود، در ميادين ورودي نخل خرما سبز مي گردد و در كنار ميراث فرهنگي شهر اراك، پل هوايي مي روید و چندين و  چند نمونه ديگر كه همه به خوبي بر آن واقفيد ......                                                                                                        مسعود احمدی

به گزارش ايسنا،‌ در حالي كه همه 50 شهرداري كه در اين فهرست قرار گرفته‌اند، تلاش‌هاي ارزشمندي براي خدمت به جوامع خود انجام داده‌اند،‌11 نفر از آن‌ها به لحاظ تعداد آرا و گزارش‌ها و اظهارات مجاب كننده‌اي كه از عملكرد آن‌ها دريافت شده است، از ميان اين فهرست بلند بالا، گلچين شده‌اند.
بيش از 100 هزار راي دهنده، 820 شهردار را براي رقابت جهاني «بهترين شهردار» نامزد كردند.
نظرسنجي همگاني براي انتخاب بهترين شهردار، روز اول جولاي به پايان رسيد. در اين فهرست اسامي 11 شهردار منتخب به ترتيب الفباي نام شهر شامل، «هلن زيله» ـ شهردار «كيپ تاون» ـ از آفريقاي جنوبي، «لوپولدو ادواردو لوپز« ـ شهردار «چاكائو» ـ از ونزوئلا، «گوران جانسون» ـ شهردار «گوتنبرگ» ـ از سوئد، «جيمي نوبت» ـ شهردار «گواي كوئيل» ـ از اكوادو، «اولريش مالي» ـ شهردار «نورنبرگ» ـ از آلمان، «ماريدس فرناندو» ـ شهردار «ماريكيناسيتي» ـ از فيليپين، «فيل گوردون» ـ شهردار «فونيكس» ـ از آمريكا، «ژوزه فوگاكا» ـ شهردار «پورتوآلگره» ـ از برزيل، «محمد باقر قاليباف» ـ شهردار «تهران» ـ از ايران، «سالوادور گاندارا» ـ شهردار «ويلانووا» ـ از گواتمالا و «المار لورگربر» ـ شهردار «زوريخ» ـ از سوئيس است.
در فاصله ميان ماه جولاي تا پايان سپتامبر 2008، هيات سردبيري «شهرداران» كه ترتيب دهنده پروژه «شهردار برتر جهان» هستند، درباره انتخاب بهترين شهردار جهان از ميان فهرست 11 شهردار منتخب تصميم‌گيري خواهند كرد.
شهردار برتر از ميان اين 11 گزينه راه يافته به دور نهايي، روز 14 اكتبر 2008 (23 مهر 87) معرفي خواهد شد.

   
لابد خودتان در جريان هستيد، چند وقتي است كه وزارت كشور با شهرداري چپ افتاده و براي ارائه خدمات بهتر به پايتخت، شوراي شهر را همچين بفهمي نفهمي يه كوچولو اذيت مي‌كند.

در اين باره برخي كارشناسان كه هنگام ابراز نظر در خلأ سير نمي‌كنند بر اين باورند كه مشكل اصلي، شهردار تهران است.

بديهي است اگر قاليباف در مديريت شهر تهران چهره موفقي از خود ارائه بدهد، اين خيلي خطرناك است، لذا اگر ما هم جاي وزارت كشور بوديم به شهرداري اتوبوس نمي‌داديم، تاكسي نمي‌داديم، سيمان نمي‌داديم، مجوز توسعه مترو نمي‌داديم، اجازه قيمت‌گذاري روي آرم طرح ترافيك نمي‌داديم و ... و بعد براي اينكه احيانا شهروندان تهراني متوجه ماجرا نشوند ماجرا را اينطور تحليل مي‌كرديم كه دادن امكانات به تهران باعث افزايش مهاجرت به پايتخت مي‌شود و اين مخل آسايش تهراني‌هاست.

جل‌الخالق! حالا من يك توصيه برادرانه دارم، راستش در دعواي وزارت كشور با شهرداري، اين وسط ما تهراني‌ها بيچاره شديم ؛ لذا بهتر است براي فلج كردن شهرداري به جاي اقداماتي كه به منظور جلوگيري از مهاجرت به تهران صورت مي‌گيرد و خيلي هم پردردسر است، با يك گلوله برويد در مخ قاليباف.

حكما با كشته شدن شهردار تهران، صورت مسئله كمپلت پاك مي‌شود، نگراني وزارت كشور هم بابت مهاجرت به تهران به طريق اولي برطرف مي‌شود.

دكترمحمد باقر قاليباف معتقد است كه از زمان شروع به كار خود به عنوان شهردار كلان‌شهر تهران، جهت‌گيري‌هاي خاصي را براي برنامه‌ريزي‌هاي بهتر پايتخت داشته و تا كنون بر همان اساس كار كرده و تصميمي در شهرداري نگرفته، مگر اين كه از تجربه شهرداران گذشته استفاده كرده، چراكه اگر در گذشته تغييراتي در تهران صورت گرفته، حتما بر اساس دلايلي بوده است.به گزارش «فردا»، شهردار تهران در بازديد از خبرگزاري دانشجويان ايران در گفت‌وگويي ضمن تشريح ديدگاه‌هاي خود به عنوان مدير شهري تاكيد كرد كه رسيدگي به امور بلندمدت شهر تهران، نبايد باعث شود كه از وضعيت شهروندان امروز غافل شويم، گفت: روزمرگي در شهرداري، بجاي خودش، گاهي كار خوبي است، منظور آن است كه بايد وضعيت بهتر زندگي امروز و فرداي شهروندان را مدنظر قرار دهيم. آينده‌نگري براي اداره يك شهر خوب و مهم است؛ اما نبايد به قيمت ناديده گرفتن نيازهاي نسل فعلي باشد، چراكه اين افراد نيز مشكلات و نيازهاي خاص خود را دارند.قاليباف خاطرنشان كرد: علي‌رغم اين كه به برنامه‌هاي20 ساله اعتقاد دارم، معتقدم كه تا 20 سال بعد تغييرات، تحولات و الگوهاي روز دنيا تا حد زيادي تغيير مي‌كند و عاقلانه نيست كه با مدل امروز براي 20 سال بعد برنامه‌ريزي كنيم و شهرداري تهران بر اساس همين ديدگاه بود كه طرح جامع حمل و نقل و ترافيك شهر تهران را منطبق بر طرح راهبردي شهر تهران و سند چشم‌انداز آن تنظيم كرده و به تصويب شوراي شهر تهران رساند و امروز ديگر كسي نمي‌تواند، بنا به تشخيص روزانه و شخصي خود اين طرح‌ها را تغيير دهد و اگر هم بخواهد روزي در آن تغيير ايجاد كند، بايد استدلالاتي قوي بياورد و فرايند طولاني را هم طي كند.شهردار تهران به توجه خود نسبت به نهادينه كردن امور و اجراي اين نگرش در زمان مسووليت خود در نيروي انتظامي اشاره كرد و افزود: هنوز بسياري از اقداماتي كه در آنجا انجام دادم، تغيير پيدا نكرده است، چرا كه اين تغييرات و نظامات بر اساس يك رويكرد كاملا علمي، جهادي و خردجمعي و تجربه بوده است و هيچ تصميم شخصي نگرفته‌ام كه با يك تصميم شخصي اين اقدامات كنار گذاشته شود.